Tutum ve Davranışları Değerleme:

| | Yorum ekle | Trackbackler (0) | Sonraki | Önceki

A- Performans Analizi:

1. Tutum ve davranışları eleştirmede nötr kanaatlere sahip olmak.

2. Problemleri teşhis: Bir psikiyatrist yaklaşımıyla problemleri teşhis.3. S

ınıflandırma: Sorun kaynağı davranışların kategorize edilmesi.

4. Övme: Personele üstün niteliklere sahip olduğu kanaatini aşılamak.

B- Problemlere Çözüm Bulma: Değerleme sürecinin tüm adımları bunu

sağlamaya yöneliktir. Birey kendisine yönelik net bir kanaate ulaşmak için,performans yetersizli

ğine yol açan unsurları da dikkate alarak, daha fazla

sorumluluk almaya teşvik edilir. Bu arada personele yönelik değerlendirmede bazı

sosyal araçlara gerek duyulmaktadır. İnsani ilişkiler bağlamında hem sorgulama

hem de genel yargılamaları da içeren bu araçlar, çalışanların meslekiperformans

ının daha da geliştirilmesinde destekleyici unsur olarak karşımıza

çıkmaktadır. Bu sosyal araçlar ( Hellriegel v.d., 1997:25):- Tavsiye

: Çözüm için alternatif önerilerde bulunma.

- Buyruk: Sorunları gidermede zorla destekleyici çözümlere yönelme.

- Erdem: Karar öncesi yapılacaklar hakkında çalışanlara bilgi verme.

- Sorgulama: Yalnız bir müdahaleyi savunan anlayışın sorgulanmasıdır.Bu sosyal araçlar

ın, uygulamada yanlış ve zamansız kullanımı personeli

olumsuz yönde etkilemektedir. Personel açısından akıllıca bir davranış, sorunları

erken tespit edebilmenin yanında deneyim, enerji ve diğer destek unsurların

optimum kullanımının sağlanmasıdır. Çünkü sorunu anlamaya çalışmak, geliştirici

değerlemelere başlamak kadar olağan bir yoldur.

C- Riskten Kaçınma: Çalışma şartlarını oluşturan sorunlu ortam, süreç ve

personel işletmenin bütünü için her zaman. risk unsurudur. Bu durum işletmede

gelecekte yapılması gereken iyileştirici/düzeltici operasyonlarla ilgili olarak

belirsizliği beraberinde getirir. Bu risk unsurlarına bağlı olarak, değerlendirme

operasyonlarında gerek rehber gerekse personel sık ve düzenli olarak görüşmeli,

şartlardaki değişme ve gelişmeleri gözden birlikte geçirmelidirler. Bu durumda

konjonktürel risk unsurlarının takibi ve hemen müdahalesi, problemlerin daha daileri boyuta ta

şınmasını engellemektedir.

Öte yandan risk unsurlarının tutum ve davranışlarda meydana getirdiğide

ğişikliklerin bireysel performansa olumlu-olumsuz tesirlerini analiz etmeleri de

böylelikle daha kolaylaşacaktır. Bu aşamada, sorunlara yol açan muhtemel riskunsurlar

ından kaynaklanan, tutum ve davranışların değiştirilmesinde özel rehberin

kullanabileceği geliştirici araçlar şunlardan oluşmaktadır (Jerry Conrath, 1997: 64):

1.Beyin fırtınası: Tutum ve davranışları değiştirme ve dönüştürme

toplantılarında, özel rehber ve çalışanlar birlikte yeni arayışlar üzerinde tartışmalar

ve görüşmeler yaparlar.

2. Mantık tartışması: Performansının değerlemesi sonucunda olumsuz

sonuçlar alınması, çalışanı mantıksal izahta sıkıntıya sokabilmektedir.

3. Güven: Çalışanlara güven esastır ve olumsuz kanaatler terk edilir.

Performans yetersizliğine yol açan problemler üzerinde anlaşarak bilgi vebecerileri geli

ştirmeyi hedefleyen özel rehber, çalışanları ikaz ve tavsiyelerle

yönlendirerek, kontrolü kendisinde tutmaya çalışılır. Çalışanların tepkiseldavran

ışları, özel rehberi daha otoriter olmaya veya ılımlı hareket etmeye sevk

edebilir. Bu durum beraberinde iletişim problemlerine yol açabilmektedir. Bu

aşamada, performans standartlarına ulaşabilmek için iletişim kopukluğu olmaması

gerekir. Ayrıca, işleyiş ısından performans yetersizliğini bir vaka olarak kabul

edip, çözülebilirliği ve değiştirilebilirliği üzerinde sistemli çabalara girişilmesi,

operasyona katkı sağlayabilecektir.

İşletmelerdeki özel rehberlik uygulamalarını etkileyen bazı iç ve dış faktörler

vardır. Performans değerlendirmede sorunlu tutum ya da davranışın kaynağını,tekrarlanma düzeyini ve dozunu bilmek önemlidir. Sorun, çevresel, ki

şisel ya da

uygulama kaynaklı olabilir. Yaratıcı, sorumluluk almaktan kaçmayan, analiz vesentez yapabilme yetene

ği yüksek ve çalışma arkadaşlarının işlerinden

kaynaklanan açıklarını kapatacak iyimserliğe sahip bir personel verilen bir görevingerektirdi

ği becerilere sahip olmayabilir (Waldrop ve Butler, 1998: 13). Bunun

yanında değerlendirilen bireylerin kişilik yapıları değerleme sürecine etkiyen birdi

ğer faktördür. Yine İşletmelerin doğal örgütsel yapıları bir başka etkileyici

faktördür. Örneğin performans rehberliği değerlemeleri, informel ve esnek birörgütsel yap

ı ile katı ve hiyerarşik bir yapı arasında farklı sonuçlar

doğurmaktadır(Suzanne Skiffington,2002).Buna göre, de

ğerlendirilecek bireyin sorunlu iş davranışlarının

tekrarlamaması ve değerlemeden sonra iyileştirilebilmesi için gerek bireyin benlik

yapısı gerekse örgütsel yapı davranışları dikkate alınmalıdır. Kimi zaman

personelin kariyer hedeflerindeki bir değişiklik kimi zaman da rol ve statü sorunları

buna yol açmış olabilmektedir. Özel rehber örgütsel performans kriterine göre,

problemin kaynaklarını örgütsel, bireysel ya da teknik yapıda göremeyebilir. Budurumda yeni çal

ışma yöntemi, kavramı ve araçlarını kullanmaya direniş gösteren,

kötümser duygulara sahip çalışanların performans sorunlarıyla ise zaman ve enerji

kaybına yol açacağından ilgilenmeyebilir.

Aşama 3: Performans Sorunlarını Çözme

Hatalar yapan ya da yetersiz olan insan kaynaklarının performans

problemlerini düzeltmek için rehberin sorumluluğu motive edicidir. Bu nedenle,çal

ışanların davranışlarını gözlemleyerek strateji belirleyen ve geliştiren rehber,

onların yeterli ve nitelikli bir personel olmaları için, sorunlarını çözdükten sonraö

ğrenme ihtiyaç ve kapasitelerine göre geliştirme programları düzenlemektedir.

Değerlendirme stratejilerinde personelin arzu edilen davranışları yapması,amaçlar do

ğrultusunda motive olması ve değerleme etkinliklerinde aktif olması bir

değerleyici olarak görev yapan rehber açısından başarı göstergesidir. Öte yandan,de

ğerleme sonrasında, statü ve rollerde yapılan değişiklik ya da iyileştirmeler bir

ödüllendirme biçimi olarak, personelin daha etkin görevlere getirilmesinde

kullanılabilmektedir.

İşletmelerde performans değerlendirme sürecinde özel rehberin ve

çalışanların karşılıklı olarak tepkisel davranışları değişik şekillerde ortayaç

ıkmaktadır. Uygulamalar boyunca özel rehber kimi zaman saldırgan, kimi

zamanda itaatkar ve idealist tiplerden birisine yakındır. Değerleme sürecindede

ğerlendirilen personele yönelik farklı tepkiler ortaya koymaktadır.

Bu tepkilerin yol açtığı üç farklı rehber davranışından bahs edilelebilir(Gilley ve Boughton, 1996:149): Rehber de

ğerlendirilen bireye karşı bazen

saldırgan davranışlar göstererek, ağır hakaretler yapabilmektedir. Kimi zaman daolgun olmayan davran

ışlar göstererek, personelin duygularını, ihtiyaçlarını,

değerlerini önemsememektedir. İdealist davranışlara sahip olan özel rehberaç

ısından ise, değerlenen personelin özgüvenlerini arttırıcı, kişisel mutluluk

hissetmelerini sağlayıcı ve iş tatminlerini arttırıcı davranışları göstermektedir.Bunun yan

ında farklı ve tipik personel davranışları da söz konusudur.

Yorumlar

Yorum ekle
Spam mesajları önlemek için bu sitede onaylama/inceleme sistemi vardır. Mesajınızın görüntülenmesi zaman alabilir.